ما را حمایت کنید
 
۵ روش برای خودآگاهی بیشتر
تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۰۴/۱۹
تعداد دیدگاه: یک دیدگاه

۵ روش برای خودآگاهی بیشتر

۵way-self

ممکن است این پرسش در ذهن همه ما ایجاد شود که چگونه می توان خود آگاهی را پرورش و توسعه داد؟ بدون شک میزان بالای خودآگاهی هر فردی نشان شخصیت قوی او بوده و این توانایی را به وی می دهد که با ایجاد هدف، داشتن اصالت، پذیرش و کسب اعتماد دیگران، بتواند آنها را هدایت کند. علاوه بر این خود آگاهی به افراد شناخت و درک مناسبی از خودشان می دهد و باعث می شود با درک بهتر نیازهای دیگران، نقاط ضعف خود را نیز پوشش دهند. روش های مختلفی برای بهبود این ویژگی وجود دارد. ما قصد داریم در این  مقاله  به معرفی پنج روش عمده و کاربردی برای خودآگاهی و شناخت بیشتر از خود بپردازیم.

۱٫مدیتیشن:

با استفاده از روش مدیتیشن یا تمرکز ذهن می توان شناخت از خود را افزایش داد. عمده روش های مدیتیشن بیشتر با تنفس و عمل دم و بازدم صورت می گیرد. اما برای به کارگیری این روش ضرورتی ندارد که بر اساس قواعد و اصول آن عمل کنید. بلکه می توانید با مکث های منظم و تمرکز بیشتر از این روش استفاده کنید. با چند ثانیه تمرکز بر نفس کشیدن خود می توانید خود آگاهی خود را نیز افزایش دهید. در طول مدیتیشن می توانید سوالات زیر را از خودتان بپرسید:

  • چه چیزی می خواهم به دست بیاورم؟
  • برای مدیتیشن چه کاری انجام می دهم ؟
  • چه کاری انجام دهم تا به آرامش برسم؟
  • برای تغییر حالت چه کاری می توانم انجام دهم؟

روش های مختلفی برای مدیتیشن یا درون گرایی وجود دارد. یکی از عمده روش های آن انجام کارهایی برای احساس آرامش مانند نوشتن و یا فعالیت های هنری دیگر مثل نقاشی و نیز گوش دادن به موسیقی آرام است. می توانید زمانی را نیز برای بازدید از موزه های هنری و تجسمی در نظربگیرید و یا در باغ و یا حیاط خودتان مشغول کارهای باغداری و نگه داری از گل ها شوید.

۲٫نوشتن برنامه ها و اولویت ها:

یکی از بهترین روش ها برای افزایش خودآگاهی، نوشتن اهداف و مقاصد آینده است. برای مثال وارن بوفت (Warren Buffet) از سرمایه گذاران و ثروتمندان شناخته شده آمریکا است که دقت و زمان زیادی را برای نوشتن برنامه های خود صرف می کند. برنامه های نوشته شده به وی کمک می کند تا بتواند به ارزیابی نتایج آینده بپردازد. همچنین بنجامین فرانکلین “برگه صورتحساب” مانندی را برای ارزیابی نکات مثبت و منفی شخصیت خود ثبت می کرده است. با الگو قراردادن چنین روش هایی می توانیم نقاط ضعف مربوط به شخصیت خود را  جهت بهبود تشخیص و از جنبه های با ارزش آن نیز آگاهی داشته باشیم.

۳٫استفاده از آزمون های روانشناختی:

با استفاده از آزمون ها جنبه ها و ویژگی های خودمان را می توانیم بهتر بشناسیم.  یکی از آزمون های مشهور و مهم مانند شاخص مایرز-بریگرز (MBTI) و شاخص پیش بینی کننده (Predictive Index) می توان برای رسیدن به نقطه ای از ویژگی های شخصیتی استفاده کرد (شما میتوانید در این بخش به مجممعه ای از آزمون های روانشناختی دسترسی داشته باشید). یکی از ویژگی های مشترک این آزمون ها این است که پاسخ های صحیح یا نادرستی وجود ندارد. در واقع این آزمون ها برای اینکه پاسخ دهندگان درجه ای از ویژگی های مربوط به خود را در نظر بگیرند و یا ویژگی هایی که توصیف بهتری از آنها ارائه می دهد را انتخاب کنند، طراحی شده اند.

۴٫پرسیدن از دوستان مورد اعتماد:

هیچ کدام از ما از این که چگونه با دیگران رفتار می کنیم، آگاهی درستی نداریم. ما صرفا بازخورد افراد هم سطح خود، دوستان و مربیان خود را در نظر می گیریم. برای این که دوستان شما بتوانند آیینه درستی از رفتار شما باشند، اجازه دهید تا نقطه نظرهای درست، انتقادی و عینی خود را به شما بگویند. این اطمینان را در دوستان و یا همکار خود ایجاد کنید که نقطه نظر غیر مستقیم اما صادقانه و مستقیمی به شما بدهد. یکی دیگر از راهکارها این است که از دوست خود بخواهید وقتی تصمیم به تغییر رفتاری گرفته اید، زمانی که دوباره آن را تکرار می کنید، به شما اطلاع  دهند. (برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید به مقاله: پنجره جوهری مراجعه کنید)

۵٫گرفتن بازخوردهای منظم در حین کار:

علاوه بر این که از دوستان و خانواده خود به صورت غیر رسمی بازخورد رفتارهایتان را می گیرید و از آنها نقطه نظراتشان را می پرسید، می توانید از روش ها و مکانیسم های رسمی در کار نیز استفاده کنید. در صورتی که بازخوردهای غیر رسمی کار ساز نبودند از نوع رسمی آنها بیشتر استفاده کنید. بازخورد مناسب، سازنده و رسمی به ما این امکان را می دهد که نقاط قوت و ضعف خود را بهتر ببینیم.

عناصر کلیدی و موثر برای بازخورد رسمی: ۱) داشتن فرایند و ۲) داشتن مدیری موثر برای آن است. دومین عنصر می تواند مدیر منابع انسانی یا فردی خارج از سازمان و مشاور باشد. تحقیقات نشان داده که افراد خارج سازمان اثربخشی بیشتری را در این زمینه دارند. زیرا از تعصب و پیش قضاوتی نسبت به افراد داخل سازمان دور هستند. وقتی که فرآیند بازخورد کامل شد، نوشتن نکات قوت و ضعف خود و نیز نقاط کوری که متوجه نبوده اید، برای شناخت بیشتر از خودتان اهمیت زیادی دارند.

در نهایت، همه ما به خود آگاهی نیاز داریم و بدون آن نمی توانیم مدیریت و رهبری اثربخشی داشته باشیم . تنها خودآگاهی است که باعث می شود ما انعطاف و سازگاری بیشتری در خود- یعنی تناسبی میان گفته ها و فکر و احساس خود ایجاد کنیم. برای رسیدن به خودآگاهی باید تلاش زیادی انجام دهیم. رسیدن به خودآگاهی بسیار دشوار است و روش های گفته شده می تواند تمرین مناسبی برای افزایش آن باشد.

منبع: تلنت یاب

دیدگاه کاربران

دیدگاه ها

  • […] است این پرسش در ذهن همه ما ایجاد شود که چگونه می توان خود آگاهی را پرورش و توسعه داد؟ بدون شک میزان بالای خودآگاهی هر […]